Węzeł skrzyżowany nazywa się węzłem Christensen. To nietypowy, ale elegancki sposób wiązania.

Nazwa pochodzi od Amandy Christensen, szwedzkiej producentki krawatów, która utrwaliła ten typ wiązania. Sposób wywodzi się ze Szwecji i najprawdopodobniej narodził się w 1917 roku.

Zanim Amanda Christensen spopularyzowała węzeł, został on wymyślony przez jeden z domów sprzedaży wysyłkowej, który zaproponował go w swoim katalogu. Początkowo, węzeł skrzyżowany wiązano tylko na krawatach równoramiennych, których oba końce są wąskie.

Przy takich fasonach widać wiązanie na krzyż. Można wiązać go na nowoczesnych krawatach, ale ten typ nie sprawdzi się przy grubych i szerokich fasonach.

Jest on dobrym rozwiązaniem przy szerokich kołnierzykach i cienkich tkaninach. Poleca się go szczególnie panom o grubej szyi, gdyż pomoże im ją optycznie wyszczuplić.

Węzeł Christensen wymaga specjalnych okazji, podczas których na pewno sam się nie rozwiąże. Motyw krzyżowania z pewnością urzeka.